100 парадаў пра жыцьцё, людзей і шчасьце

Posted by on Jul 26, 2012 in Pa-Belarusku | 0 comments

1. Сапраўдная мудрасць і разуменьне заўсёды бясплатныя.
2. Заўсёды заствайцеся адзіным кіраўніком сабе.
3. Рухайцеся ў невядомае – гэта спосаб пашырыць вядомае.
4. Атрымайце чытацкі білет у бібліятэцы.
5. Праводзьце больш часу ў коле людзей, якія адначасова паважаюць Вас і прымушаюць станавіцца лепш.
6. Заўсёды скептычна глядзіце на рэчы
7. Змагайцеся за тое, што важна.
8. Заўсёды ёсць падыход, які дзейнічае. Адшукайце яго.
9. Далучайцеся да грамадскага руху.
10. Піце чорную каву
11. Ніколі не дазваляйце нікому фотошопіць фатаздымкі з Вамі. Гэты стварае несапраўднае пачуцьцё ўпэўненасьці ў сабе.
12. Чытайце больш. Асабліва пра тыя рэчы, з якімі Вы ня згодны.
13. Звыкніцеся з адчуваньне няёмкасьці. Гэта прыкмета Вашага развіцьця.
14. Людзям нашмат лягчэй казаць, чым рабіць справы. Таму галоўнае – справы. Мяркуйце аб людзях па іх справах.
15. Кожны чалавек у Вашым жыцьці – настаўнік. Навучайцеся чамусьці ў кожнага.
16. Знайдзіце рэчы, якія натхняюць Вас і займайцеся імі, нават калі зрабіць грошы з іх нельга.
17. Галадайце, калі гэта трэба, так доўга, як Вам трэба.
18. Паспрабуйце жыць аскетычна, каб проста даказаць што Вы можаце гэта.
19. Дасягніце посьпеху ў раньнім узросьце. Гэта дапаможа выпрацаваць упэўненасць у сабе каб рабіць вялікія рэчы далей.
20. Рабіце тое, што Вы сказалі будзеце рабіць. Больш няма нікога адказнага за Вас.
21. Спакойна стаўцеся нават да тых частак сябе, ад якія жадаеце пазбавіцца.
22. Вывучыце новую мову.
23. Ешце больш пратеіну.
24. Трымайцеся людзей вакол вас, якія кажуць праўду.
25. Геніяльносьць бяз дзеяньня нікуды Вас не прывядзе.
26. Калі абіраеце паміж грошамі і доляй, абірайце грошы.
27. Знаёмцеся з новымі людзьмі як мага больш. Прапановайце дапамогу ім.
28. Не дыскрымінуйце нікога. Злучайце ўсіх з усімі ў Вашым асяродзьдзі.
29. Калі Вы ня можаце падцягнуцца – у Вас праблема.
30. Нікому не падабаюцца людзі, якія “ведаюць усе”.
31. Атрымайце пашпарт. Запоўніце яго штампамі, якія ніхто ніколі не бачыў.
32. Сыдзіце са сваёй жудаснай працы. (!!!)
33. Чытайце біяграфіі. Гэта як мець доступ да лепшых настаўнікаў у гісторыі.
34. Кладзіцеся спаць і прачыйцеся рана. Ніхто не будзе Вас турбаваць і Вы будзеце вельмі прадуктыўны зранку.
35. Палохайце сябе трошкі кожны дзень, рабіце тое, што боязна рабіць. Гэты зробіць Вас больш самаўпэўненным.
36. Навучыцеся лазіць па дрэвах.
37. Не набывайце шмат рэчаў, набывайце толькі тое, што вельмі падабаецца.
38. Будзьце сціплым і дапытлівым.
39. Фалаверы ў Твітары і Ўкантакце ня робяць Ваш ложак больш цёплым.
40. Будзьце карысным ва ўсех выпадках, дзе гэта толькі магчыма.
41. Паказвайцеся на людзях.
42. Паўтарайце імёны людзей, калі Вы сустракаеце іх.
43. Выключыце інтэрнэт у Вашым тэлефоне. Вай-Фая дастаткова.
44. Чытайце файныя цытаты. (Як у “Простых Словах” :)
45. Зрабіце Ваш дом месцам, дзе Вы адчуваеце бяспеку.
46. Рабіце стаўкі калі спрачаецеся.
47. Прымайце халодны душ. Ён лепш чым кава.
48. Навучыцеся атрымліваць асалоду ад голаду.
49. Рабіце ўсё лепш, чым яно павінна быць зроблена.
50. Заўсёды памятайце тых, хто дапамагаў Вам. Вяртайце ў два ці тры разы больш, чым Вам даюць.
51. Акрамя таго, дапамагайце тым, хто Вам ніколі не дапамагаў, нават калі яны і ня змогуць.
52. Не лічыце, што боль часовая, інакш гэта будзе перашкаджаць Вашаму жыцьцю.
53. Зрабіце татуiраваньне. Не турбуйцеся наконт шкадаваньня.
54. Рабіце рэчы, якія нашмат больш Вашых здольнасцяў.
55. Сустракайцеся з сябрамі часцей, чым Вы лічыце патрэбным.
56. Навучыцеся медытаваць. Адасобіцеся, калі трэба.
57. Вашыя гісторыі адначасова і больш, і менш цікавыя, чым Вы мяркуеце.
58. Навучыцеся ўважліва слухаць.
59. Больш хадзіце пешшу. Больш шпацыраў!
60. Пачварнае ўсяго толькі за адзін крок да прыгожага.
61. Пазнаёмцеся з Вашымі суседзямі.
62. Не прымайце ўсё асабіста, ніколі.
63. Падумайце наконт патрэбы школы. Замест яе наведвайце шмат канферэнцыяў.
64. Як толькі зможаце, купіце які-небудзь твор мастацтва.
65. Прасіце прабачэньня больш чым трэба.
66. Спрабуйце і высветліце, ці атрымаецца ў Вас.
67. Добрая стрыжка ўсё зьмяняе.
68. Прачытайце “Чалавек у пошуках сэнсу” (Man’s Search For Meaning).
69. Скажыце “Не” праектам, якія Вас не хвалююць.
70. Рабіце ня файныя рэчы. Пазней яны, як правіла, становяцца файнымі ў любым выпадку.
71. Адшукайце свой голас.
72. Майце добрыя манеры.
73. Навучыцеся гуляць у шахматы, “гоў” і “брідж”. Яны не дазволяць Вам старыцца.
74. Даведайцеся больш пра Tetrapharmakos.
75. Знайдзіце спосабы падмануць сістэму, але не падманвайце людзей.
76. Будзьце, як Ісус, а не як яго паслядоўнікі(гэта адносіцца да ўсіх з іх).
77. Прынамсі аднойчы пайдзіце на спатканьне з тым, хто Вам не вельмі падабаецца.
78. Праверце Вашую зайздрасьць. Вы даведаецеся шмат новага пра сябе.
79. Добрыя сувязі – гэта пра людзей, а не пра сацыяльныя сеткі.
80. Вырашайце маленькія праблемы. Яны стануць вялікімі потым.
81. Апранайцеся як лепшая версія сябе.
82. Так, існуе такая рэч як дрэнная прэса.
83. Дадайце “авантурнік” у Вышую біяграфію Ўкантакце. Потым станьце ім.
84. Калі Сяціва – гэта самае лепшае, што адбываецца ў Вашым жыцьці, у Вас ёсць значныя праблемы.
85. Падарыце Вашыя лепшыя працы бясплатна.
86. Адшукайце настаўнікаў. Толькі не называйце іх гэтак.
87. Насамрэч пішыце ў свой блог. Нікога не хвалюе, што гэта цяжка.
88. Абмяжоўвайце колькасьці гадзін у Сяціве.
89. Запішыцеся ў трэнажорную залу (Дзяўчыны, вы таксама)
90. Запісвайце свае думкі. Гэта дамагае лепш сябе разумець.
91. Калі Вы вячэралі з багатымі людзьмі, вазьміце чэк.
92. Навучыцеся размаўляць на публіцы.
93. Калі Вы бачыце кагосьці, каму напэўна патрэбна дапамога, не пытайце сябе, ці патрэбна яна ім. Замест гэтага проста дапамажыце.
94. Вазьміце з сабой бутэльку віна.
95. Лепшыя размовы адбываюцца бок аб бок, а не адзін насупраць іншага.
96. Абараняйце свой слых.
97. Рабіце самае галоўнае раніцай перад тым як праверыць пошту.
98. Кожны адчувае, што ён не дастаткова добры, разумны, таленавіты. Гэта ўсе, толькі ня Вы.
99. Адвага – гэта тое, чаму можна навучыцца.
100. Пабывайце ў Ісландыі. Яна таго варта.
Read More

Наша пакаленьне будзе лепш

Posted by on Jul 17, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 0 comments

Мне здаецца што маё пакаленьне будзе лепш, чым папярэдняе. Перш за ўсё з-за з’яўленьня Сяцівы, а менавіта з-за легкасьці доступа да неабходнай інфармацыі.
Прычына чаму я гэта пішу – гэта з-за розных натхняльных суполак, якія з’явіліся ў апошні час, напрыклад, Укантакце. Дарэчы, я сам стварыў такую. Суполкі гэтыя посьцяць шмат артыкулаў, цытат, малюнкаў з рознымі тэкстамі, выявамі і думкамі вялікіх людзей. Напрыклад апошняя цытата з маёй – “Знайдзі мэту – рэсурсы знойдуцца”.
Атрымліваецца што ты акружаны такімі файным асяродзьдзям Насамрэч Вялікіх Людзей. Уявіце? Вы кожны дзень бачыце гэтыя цытаты і гісторыі, аб тым, што трэба слухаць сэрца, ісьці на перад, змагацца, не здавацца. Мне напэўна адразу скажуць: “Да што гэта? Словы толькі, што яны зробяць?” Ня праўда. Калі кожны дзень гэта бачыш ты проста несьвядома запамінаеш як табе казаў рабіць Махатма Гандзі. Ну як яго не паслухаць?
Дык вось. Гэта тое аб чым марылі ўсе “коўчы”(тыя, хто трэніруюць, як трэба жыць)! Ты акружан вялікімі людзьмі! Зверху табе дае парады Брус Лі, трошкі праскроліш – Нельсан Мандэла. Файна! Мне здаецца ня кожны зь іх меў падобнае асяродзьдзе.
Выкарыстоўвайце шанец!
Read More

На конт чыноўнікаў

Posted by on Jul 5, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 0 comments

Я зразумеў зараз адну важную думку пасля таго, як прачытаў такі вось сказ
«Дзяржаўнай падтрымкі пры фармаваньні беларускіх клясаў на Гарадзеншчыне няма…»
Людзям ва ўладе пофіг. Яны ня супраць беларускай мовы. Ім тупа пофіг. Я не ведаю, чаму так здарылася, але нашы чыноўнікі – гэта ня лепшыя Беларусі, а наадварот горшыя. Гэта людзі ў першую чаргу без свайго меркаваньня. Яны проста сідзяць у сваіх кабінетах і нічога ня робяць.
Read More

Як уставаць рана зранку

Posted by on Jun 24, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 0 comments

Прачынацца рана. 10 парадаў, якія дзейнічаюць.
Нядаўна сустрэў цудоўны артыкул, як трэба прачынацца рана. Пераклаў. Крыніца
1. Ўстаць
Самы важны крок – гэта ўстаць з ложака. На самай справе не проста ўстаць, а літаральна выскачыць з ложака. Пасьля таго, як будзільнік прагучыць – адразу ўставайце! Можна перайсці ў іншы пакой і ўключыць святло. Хуткі пад’ём выдзірае Вас з зоны камфорту і Вы менш верагодна пойдзіце спаць зноў.
2. Не слухайце гэты голас у Вашай галаве
Вы яго ведаеце. Гэта той, які заўсёды кажа Вам: “Яшчэ дзесяць хвілін сну не пашкодзіць, праўда? Я безумоўна ўстану пасьля гэтага”.
Проста ня слухайце яго. Скажыце яму затыкнуцца.
3. Спыняйце піць каву
Паверце мне, калі я Вам кажу: кава гэта ня добра для Вас. Гэтыя словы зыходзіць ад былога наркамана.
Мне спатрэбілася каля месяца каб пазбавіцца абстынентнага сіндрома. Боль акупілася і я адчуваю сябе лепш, чым калі-небудзь. Я адчуваю сябе больш прачнуўшымся і ўсвядомленым на працягу дня. Я пазбавіўся праблем засынаньня ўвечары.
Дарэчы вось артыкул пра каву http://youarenotsosmart.com/2010/02/22/coffee/
4. Плануйце наступны дзень напярэдадні і майце прычыну, каб устаць
Мець выразную мэту дзеля якой Вы жадаеце рана ўстаць – мае істотнае значэньне. Адзін добры спосаб гэта зрабіць, гэта запісаць самыя важныя рэчы, якія Вы жадаеце дасягнуць наступным днём, на лісце паперы.
Калі Вы здолееце зрабіць сябе хоць трохі захаплённым ад таго, што вы будзеце выконваць на наступны дзень, прачынацца рана ня будзе праблемай.
5. Сачыце за Вашымі поспехамі
На каляндары адзначайце кожны дзень, калі ў Вас атрымліваецца рана ўставаць вялікім чырвоным крыжам. Калі Вы праспалі ці прачнуліся пазней, чым планавалася, пакіньце дзень пустым. Павесьце каляндар ў месца, дзе Вы будзеце глядзець на яго прынамсі 5-10 разоў у дзень. Імкніцеся атрымаць як мага больш пасьлядоўнасцяў чырвонага крыжа, наколькі гэта магчыма.
Паверце, гэты просты трук творыць цуды. Ня толькі каб рана прачынацца, але і для стварэньня іншых разнастайных звычак.
6. Прачынайцеся ў адзін і той жа час. Ідздіце спаць, калі адчуваеце стомленасць
Вы можаце зьмяняць толькі той час, калі Вы ідзяце спаць, а не той, калі прачынаецеся. Імкніцеся пастаянна прачынацца ў адзін і той жа час, а ісьці спаць у залежнасці ад таго, калі стаміліся. Проста слухайце сваё цела.
7. Будзьце прадуктыўным зранку
Атрымалася прачнуцца ў 5 гадзін? Выдатна! Цяпер проста не падарвіцце Ваш поспех серфінгам у Ўкантакце. Выкарыстоўвайце дадатковы час і зрабіце што-небудзь пакуль Ваш розум свежы.
8. Цалкам выдаліце іншыя варыянты
Іншы трук, які таксама можа працаваць, калі ў Вас нехапае самадысцыпліны, гэта ўстараненьне магчымасці спаць увогуле. Прызначце сустрэчу з кліентам, ці прабяжыцеся з сябрам зранку, і вуаля – Вы ня здолееце праспаць.
9. Рабіце гэта не адзін
Рабіць эксперыменты як гэты заўсёды цяжка. Падзяліцеся ідэяй з людзьмі вакол Вас і адшукайце кагосьці таксама зацікаўленага. Распавядзіце адзін аднаму аб сваім вопыце: што атрымалася, а што не. Рабіць справы разам з іншымі людзьмі заўсёды цікавей.
10. Засяродзьцеся на гэтым
Маючы вялікую мэту, як пачаць прачынацца рана кожны дзень, гэта нешта выдатнае. Асабліва, калі Вы здолееце зрабіць звычку з гэтага. Асноўнай прычынай адмовы з’яўляецца тое, што большасць людзей спрабуюць вырашыць некалькі вялікіх мэтаў, як гэта, адразу. Я не кажу, што гэта немагчыма, але гэта, вядома, вельмі цяжка, і шанец няўдачы высокі. Паспрабуйце сканцэнтравацца на адной вялікай мэты на працягу наступных 30 дзён і паспрабуйце зрабіць звычку з ёй. Гэта значна павялічыць вашы шанцы на поспех.
Read More

Расеізацыя Беларусі

Posted by on Jun 10, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 0 comments

Ну вось. Прыйшоў час пісаць артыкул на беларускай мове. Шчыра кажучы, я ніколі не думаў, што калі-небудзь буду гэта рабіць.Калі я вучыўся ў школе, мова зусім мяне не цікавіла і яшчэ год таму я лічыў, што яна ніколі не будзе патрэбна мне.
Але зараз нешта змянілася.
Пасля падзей, якія адбыліся на плошчы 19 сьнежня 2010 года я ўбачыў на свае вочы, што насамрэч ёсць наша ўлада. Яе хлусьню, прапаганду, падыходы і метады. Да гэтых падзей я нават трошкі падтрымліваў яе, напэўна таму што не ведаў іншага. Яшчэ ў мяне заўсёды існавала пытаньне – хто я такі? Да чаго я належу? Дагэтуль дакладнага адказа не было, а пасьля я выразна зразумеў, да чаго я належыць не жадаю. Таму пошук працягваўся.
Якая мэта гэтага артыкула? Я хачу, каб беларусы ведалі – мы нацыя. Наша родная мова – беларуская. Расейцы нам не браты.
Іншыя краіны
Прыязджаеш у Летуву. Размаўляешь з кім-небудзь. Цябе пытаюць: “А ты адкуль?”. Кажу – “З Беларусі”. “А мова чаму расейская?”
Вымушае задумацца.
Далей Турцыя. Там расейцаў зусім не любяць. Размаўляешь па-расейску – сведчыць аб тым, што ты свіньня – б’еш сталы, гарлапаніш, мацюкаешся і інш. Не хочацца мець такое вось уражаньне.
Нашы сапраўдные браты – украінцы. Мне здаецца, ў беларусаў ніколі не было ніякіх спрэчак з імі.
Некалькі дзён таму прыехаў з заходняй Украіны. Там тое ж становішча. Я размаўляў на беларускай мове – цікава – ўсе чамусьці ўспрымалі мяне за паляка. На расейскай мове вырашыў не справабаць размаўляць, бо ведаю як яны да гэтага ставяцца.
Вось знайшоў такі цудоўны плякат ў Львове.
Яны помнят сваю гісторыю, а мы чаму не?
Гісторыя
Я паспрабую трошкі нагадаць гісторыю Беларусі. Апошнія некалькі тыдняў я яе дасканала вывучаю.
Спачатку хачу сказаць, што гісторыю Беларусі трэба вывучаць на беларускай мове. Бо гэта наша гісторыя, гэта тое, што мы ёсць і тое адкуль мы прыйшлі. Бо, калі мы вывучаем гісторыю на расейскай мове ці любой іншай – гэта тое, як яны бачаць нас, а не тое, як мы бачым сябе. Вось тут вельмі важна. Яны ніколі не будуць ведаць пра нас больш, чым мы самі ведаем пра сябе. Гэта завецца самасьвядомасць.
Параўнайце напрыклад гэтыя два артыкулы Великое княжество Литовское і Вялікае Княства Літоўскае. Розніца відавочна.
Калі будуць патрэбны ссылкі на крыніцы, калі ласка ў каментары – буду шукаць, шмат чаго пішу з памяці.
На тэрыторыі сучаснай Беларусі жылі балцкія і угра-фінскія плямёны, ўвогуле – не славяне. Славяне прыйшлі на Беларусь з захаду і з паўдневага захаду. Рассяліліся да Смаленска і Бранска. Тыя плямёны, што жылі далей на ўсход (Масква і далей) цяжка назваць славянскімі. Славянскія дыялекты паступова асімілявалі тутэйшыя балцкія. Такім чынам на Беларусі існавала мноства розных славянскіх гаворак. Вынятка адсюль (артыкул аспрэчвае расейскую тэорыю расейскага паходжаньня беларускай мовы):
Разуменьне таго, што славянскія гаворкі Беларусі былі пераважна заходнімі, мае вялікае значэньне. Не, па нашай мове “польскі бот” не хадзіў. Яна сама па сабе, ад вытоку была блізкая да польскай, як блізкія да той чэшская, славацкая, лужыцкая. Вялікая колькасць беларускіх слоў, што супадаюць з аналагічнымі польскімі, існуе ў ёй спрадвечна: бачыць, кахаць, рэч, уласны і гэтак далей. Свой жа сённяшні ўсходнеславянскі выгляд беларуская мова набыла ў выніку сямісотгадовага ціску з боку царкоўнаславянскай.
Тут галоўнае тое, што рух славян пачаўся з захаду на ўсход, гэта значыць спачатку Польшча, Чэхія, Славакія, Беларусь, толькі потым тэрыторая сучаснай Расеі.
Царкоўнаславянская мова (старажытнабалгарская) – гэта тая, якая прыйшла з хрысціянствам, мова Кірыла і Мефодзія. Пісьменнасці ў беларускіх плямёнаў у той час не было, таму выкарыстоўвалі царкоўнаславянскія літары і словы. Вось неяк так стварылася старажытная беларуская мова. Вядома тады яна яшчэ не звалася беларускай.
Першым дзяржаўным утварэньнем Беларусаў можна лічыць Полацкае княства. Полацак быў аднім з буйных гарадоў спачатку Кіеўскай Русі, а потым і Вялікага Княства Літоўскага.
ВКЛ – у вялікім сэнсе выключна беларуская дзяржава. Тэрыторыя, а галоўнае – мова ВКЛ – беларускія. Але летувійцы зараз лічаць сябе ў якасьці адзінай праваспадкаемцы Вялікага Княства Літоўскага. Вынятка з вікіпедыі:
На цяперашні момант у сусьветнай гістарыяграфіі дамінуе «летувісацэнтрычная» канцэпцыя разгляду гісторыі Вялікага Княства. Такая сытуацыя склалася на падставе шматлікіх публікацыяў летувіскіх гісторыкаў у замежных акадэмічных крыніцах яшчэ за савецкім часам. З прычыны адсутнасьці крытычнага гледзішча (беларуская гістарыяграфія была цалкам вынішчаная яшчэ ў 1930-я гг. і аднавілася толькі да пачатку 1990-х гг.) сьветавая навуковая супольнасьць паступова пачала ўспрымаць нічым не падмацаваныя гіпотэзы гэтых аўтараў як «неабвержныя факты», тым часам некаторыя летувіскія гісторыкі ня грэбавалі нават наўмыснымі падтасоўкамі ды фальсыфікацыямі.
Трэба адрозніваць старажытную Літву – гэта тэрыторыя, якая знаходзілася прыкладна на стыку сучасных Берасьцейскае, Гарадзенскае і Менскае абласьцёў Беларусі, і Летуву. Менавіта старажытная Літва стала пачаткам ВКЛ. Першая сталіца ВКЛ – Наваградак, ад 1323 году – Вільня. На конт Вільні таксама цікава. Вільня – беларускі горад з Беларускай гісторыей (Вільня ў БНР, артыкул пра Вільню на тут.бай, беларуская прытэнзія да Летувы ў 1992 годзе), дарэчы таксама як Смаленск, Брянск і Беласток. Яшчэ ў сярэдзіне 20 стагодзя ў гэтых абласьцях размаўлялі на беларускай мове. Дзесьці і дагэтуль размаўляюць. Вядома нам ня трэба зараз вяртацца да гэтых пытаньняў, бо трэба пакуль вырашыць іншая, але факты застаюцца.
Дзяржаўная мова ВКЛ – беларуская (тада звалася літоўскай, потым растлумачу). ВКЛ – буйнейшая дзяржава ў Эўропе. Статут ВКЛ 1588 які напісаны на беларускай мове паслужыў асновай для стварэньня канстытуцый шматлікіх эўрапейскіх краін. Францішак Скарына пераклаў біблію на беларускую мову.
Потым Рэч Паспалітая. Ўсё было добра да 1772 года, калі адбыўся яе першы падзел. Пасля трох падзелаў тэрыторыя ўсей сучаснай Беларусі апынулася ў Расейскай Імперыі.
З гэтага часу пачынаецца наша больш чым двухсотгадовае змаганьне за свабоду і незалежнасць. Расейская імперыя імкнецца любымі сродкамі знішчыць беларускую нацыю, беларускую мову, беларускую культуру. У той час усе чыноўнікі беларускага паходжаньня звальняюцца зь дзяржаўных установаў і замяняюцца расейскімі.
Вельмі цікавы факт я знайшоў таксама для сябе – на Беларусі існавала грэка-каталіцкая царква (Ўніяцкая царква). Яна была небясьпечнай перашкодай на шляху расеізацыі беларусаў, якая вылучала нас (беларусаў) сярод палякаў і расейцаў. Грэка-каталікі складалі каля 80% беларускіх хрысьціянаў. У ўніяцкіх царквах службы вяліся на беларускай мове, але потым мова была забаронена і заменена на расейскую. Цытата пра расейскую праваслаўную царкву:
Сьвятары атрымалі загад спраўляць набажэнства паводле службоўнікаў, прысланых з Масквы. З уніяцкіх сьвятыняў выкідалі бакавыя алтары, ламалі арганы. Нязгодных судзілі як царкоўных і дзяржаўных злачынцаў.
Тым часам Маскоўскаму патрыярхату даручылі галоўную ролю ў маскалізацыі і дэнацыяналізацыі беларусаў. У 1840 годзе выйшла забарона прамаўляць па-беларуску царкоўныя казанні. Япіскапы патрабавалі ад сьвятароў ды іхных жонак карыстацца расейскай мовай і ў прыватным жыцьці, каб даць прыклад парафіянам. Вядома, што за заслугі ў здушэньні нацыянальна-вызвольнага паўстаньня 1863—1864 гадоў Сямашка прадставіў да ўзнагароджаньня мэдалём 496 духоўных асобаў свае япархіі.
Вось такі братэрскі народец.
У гэты час на Беларусі адбываецца шэраг паўстаньняў супраць царызму (Паўстаньне 1794 году, Паўстаньне 1830—1831 гадоў, Паўстаньне 1863—1864 гадоў). З’яўляюцца такія вялікія беларускія змагары за свабоду і дэмакрацію як Тадэвуш Касьцюшка (гэтый таксама і ў ЗША змагаўся за свабоду) і Кастусь Каліноўскі. Вось які запавет пакінуў Каліноўскі беларускаму народу перад тым як яго павесілі маскалі:
Браты мае, мужыкі родныя. З-пад шыбеніцы маскоўскай прыходзіць мне да вас пісаці, і, можа, раз астатні. Горка пакінуць зямельку родную і цябе, дарагі мой народзе. Грудзі застогнуць, забаліць сэрца, — но не жаль згінуць за тваю праўду… Няма ш, браткі, большага шчасьця на гэтым сьвеце, як калі чалавек у галаве мае розум і навуку… Но як дзень з ноччу не ходзіць разам, так не ідзе разам навука праўдзіва з няволяй маскоўскай. Дапокуль яна ў нас будзе, у нас нічога ня будзе, ня будзе праўды, багацтва і ніякай навукі, — адно намі, як скацінай, варочаць будуць не для дабра, но на пагібель нашу… Бо я табе з-пад шыбеніцы кажу, Народзе, што тагды толькі зажывеш шчасьліва, калі над табою Маскаля ўжо ня будзе.Твой слуга. Яська-гаспадар з-пад Вільні

Каб асіміляваць беларускае насельніцтва сюды прывозілі расейцаў з унутраных расейскіх губерняў. Мікалай I зацьвердзіў пастанову пра перасяленьне ў Беларусь “ўраджэнцаў унутраных губерняў, якія прынясуць з сабою ў гэты край, адхіляючыйся ад Расеі, нашу мову, звычай, прыхільнасць рускіх да пасаду”.
Нас як нацыю спрабуюць знішчыць.
Зараз трошкі пра назву “Белая Русь”
Паўстае пытаньне – чаму нідзе дасюль не сустрэлася назва “белая русь”? Бо было ж Полацкае княства, потым ВКЛ, потым Рэч Паспалітая. А дзе Беларусь?
Жыхары ВКЛ звалі сябе відавочна літоўцамі. Вось яшчэ вынятка з артыкулы пра старажытную назву беларусаў:
Правадыр паўстаньня 1794 году Тадэвуш Касьцюшка (урадженец Берасьцейшчыны) казаў: «Хіба я не ліцьвін, Ваш зямляк, Вамі абраны? Каму павінен дзякаваць (за рэкамэндацыю Берасьцейскага сойміка), калі ня Вам? Каго павінен абараняць, калі ня Вас і сябе самога?». У лісьце да расейскага імпэратара Аляксандра І за два гады да сьмерці ён пісаў: «Нарадзіўся я ліцьвінам…».
Яшчэ:
Славуты паэта Адам Міцкевіч, які нарадзіўся і вырас на Наваградчыне і ў самім Навагрудку, у сваёй знакамітай паэме пісаў пра родны край: «О Літва, айчына мая!…»
І яшчэ:
Трэба зацеміць, што напачатку свайго існаваньня Вялікае княства Літоўскае зазнала вялізны ўплыў украінскае культуры, таму згаданыя пісьмовыя помнікі можна з амаль ня меншым посьпехам лічыць помнікамі стараўкраінскае мовы. У той жа час аніякіх зьвестак (аніводнага слоўца) той мовы, якая зараз завецца «летувіскай», за ўсе пяць стагодзьдзяў Вялікага Княства Літоўскага ў ягонай урадовай дзейнасьці няма. Няма таксама і зьвестак, што гэтая мова мела назву «літоўскай» за часоў Сярэднявечча.
Тут вось цудоўны артыкул.
Але той ліцьвін, ён размаўляў на беларускай мове, інакш кажучы – літоўскай. Таму правільна называць сучасную Летуву Летувой, а не Літвой. Летувісаў – Летувісамі. Бо ў вялікім сэнсе Літоўцы (Ліцьвіны) гэта мы с Вамі – беларусы.
Перайменаваньне ліцьвінаў у “беларусаў” вядома зрабілі нашы так званыя “браты” з усходу, пасля падзелаў Рэчы Паспалітай. Вынятка з гэтага артыкула:
Пасьля далучэньня Вялікага Княства Літоўскага да Расейскай імпэрыі царскія ўлады пачынаюць замяняць назву «ліцьвіны» на назву «беларусы», а ў 1839 г. назва «Літва» забаронена царскімі ўладамі разам з назвай «літвіны» і Статутам Вялікага княства 1588 г. (па якім да гэтага часу справаваліся ліцьвіны прыяднаных тэрыторыяў).
Царскія ўлады доўга гадалі, як назваць ліцьвінаў па-новаму: прапаноўваліся варыянты «славянскія літоўцы», «літоўца-русы», нарэшце спыніліся на варыянце «беларусы».
Але назва Літва і Ліцьвіны ў дачыненьні да сучаснай Беларусі і Беларусаў выкарыстоўвалась нават пасля другой айчыннай вайны.
З назвай усе. Далей гісторыя
Потым была Беларуская Народная Рэспубліка – вялікі гістарычны крока Беларусі да ідэйнага асэнсаваньня сябе як асобнай самастойнай краіны. Але не пашанцавала – праз год прыйшла чырвоная армія. Стварылася БССР.
Русіфікацыя і дэнацыяналізацыя працягвалася і ў часы БССР. Сталін добра пастараўся – ахвярамі палітычных рэпрэсіяў у Беларусі у 1917—1953 сталі каля 600 тыс. чал., згодна зь іншымі зьвесткамі — ня менш за 1 млн 400 тыс. чал. Уяўляеце? Кожны дзесяты беларус! І гэта былі лепшыя з беларусаў, навошта знішчаць тых, хто не думае? Да што казаць – вось добры артыкул. І вось яшчэ.
Курапаты. Колькасць пахаваных – да 250 тыс. нашых лепшых беларусаў.
У гэты час беларусаў таксама вязлі ў Казахстан і Сібір, каб данацыялізаваць беларускае насельніцтва.
У 1933 годзе, каб зрабіць мову бліжэй да расейскай правялі рэформу беларускага правапісу. У школе я вывучаў ужо рэфармаваную мову. Дарачы я намагаюсь выкарыстаўваць менавіта тарашкевіцу (нерэфармаваную мову), бо гэта на мой погляд меньш “расеяфікаваная” мова.
Потым зноў пашанцавала – савецкі саюз спыніў свае існаванне. Нарэшце з 1991 Беларусь незалежная. Потым вы ведаеце хто прыйшоў да ўлады.
Вынікі
Першае што ідзе ў галаву, калі гэта ўсё асэнсоўваешь – гэта прынамсі назаўсёды зачыніць мяжу з Расеяй. Увесьці візавы рэжым. Якія ж яны нам браты ці сябры, калі яны нас 200 год намагаюцца знішчыць і кажуць што мы не нацыя? Сціраюць нашу гісторыю.
Я вось што хачу сказаць. Тое ж самае, яно працягваецца і дагэтуль. Я заўсёды задумляўся чаму мы Беларусы размаўляем на расейскай мове? Зараз зразумеў. Вось за гэтай самая русіфікацыі (маскалізацыі). Сябры, трэба з гэтым змагацца! Мы не расейцы. Мы беларусы. Расейцы – гэта тыя, хто ужо 200 год навязваюць нам свае культуру і звычаі. Гэта тыя, хто кажуць што беларуская і ўкраінская мовы – дыялекты расейскай, што мы гэта зусім не нацыі, а нейкі прыдатак. Трэба гэта спыняць.
Асаблівы вялікі дзякуй нашай сучаснай уладзе, якая робіць усё, каб беларуская мова жыла і развівалася – ніводнага кінатэатра на беларускай мове, ніводнага беларускамоўнага універсітэта, толькі 8 (!!!) беларускамоўных школ. Уся рэкляма на расейскай мове. Заўважалі? Можна далей працягваць. Здаецца што сучасная ўлада зусім не беларуская, беларускі народ і гісторыю яна не любіць. Улада акупацыйная і прарасейская.
Апошняе. Усім вакол напляваць на Беларусь, а пагатоў на яе гісторыю. Гэта цалкам наша справа. Таму калі наша мова (нацыя) загіне – гэта будзе звычайны чарговы запіс у гэтым спісе – адказнымі будзем мы. Мала хто будзе хвалявацца.
Зараз прачытаў – зразумеў што трошкі сумна атрымалася. Насамрэч так і ёсць, але ўсё будзе добра. Калі я пачаў цікавіцца тэмай роднай краіны, я для сябе зрабіў вялікае адкрыцьцё – у сяціве насамрэч шмат беларускамоўных сайтаў! Наша пакаленьне – гэта не расейскамоўнае пакаленьне, як некаторыя спрабуюць сьцьвердзіць. Мы – пакаленьне беларусаў 0. З нас пачнецца адраджэньне Беларусі. Цудоўна бачыць беларускае кам’юніці ў сяціве. Я так спадзявіўся, калі даведаўся на колькі яно моцнае.
Зараз такі час, калі праўду вельмі цяжка схаваць. Твітэр, Фэйсбук, Ўкантакце, сама сяціва гэтаму супрацьстаяць. Недэмакратычны ўрад надоўга ва ўладзе не застанецца.
Няхай вялікая частка беларусаў рэпрэсавана, асімілявана, загінула – наша краіна працягвае даваць нам лепшыя розумы. Я веру, што задача майго пакаленьня – зрабіць Беларусь сапраўды незалежнай, пачаць адраджэнне беларусі, папулярызаваць мову, адрадзіць культуру, традыцыі, ахаўваць спадчыну, разабрацца, нарэшце, хто сапраўдны праваспадкаемца ВКЛ і якую назву трэба мець Беларусі.
Што датычыцца мяне, я пачаў размаўляць на беларускай мове. Мае веды яшчэ дрэнныя, але я працую над гэтым. 21 год жыцця расеізаваўся =).
Ужо адчуваў, што калі размаўляеш на беларускай мове, да цябе зусім па іншаму ставяцца; лепей.
Таму таксама далучайцесь!
Прабачце за памалкі, калі яны ёсць, бо яшчэ вучусь. Буду ўдзячны, калі Вы дапаможыце знайсьці іх.
P.S. Цікавая думкі і ідэі, якія не ўвайшлі ў галоўны тэкст
У старажытныя часы, калі кажуць “рускія” верагодней за ўсё маюць на ўвазе ўкраінцаў. Толькі ў час Петра І масковію пачалі называць расеяй. Вось артыкул пра гэта.
Васіль Быкаў параўноўвае свабоду з каўбасой – народ спрабуе яе ўзяць, але не атрымліваецца. Гэта хутка забываецца, бо кошт каўбасы вельмі вялікі ў таталітарным рэжыме.
У Васіля Быкава вельмі шмат цікавых ідэй на конт свабоды і сучаснага становішча ў Беларусі. Існуе цэлы сэт запісаў яго думак. Гэта трэба слухаць! Крыніца беларускага духу і свабоды! На торэнтах, праз укантакце, яго інтэрв’ю свабодзе. Васіль Быкаў – вялікі чалавек. Гонар беларускай нацыі!
Амерыцы ці Нямеччыне ўжо не трэба вырашаць такія пытанні, пытанні свабоды ды незалежнасці. А нам яшчэ трэба. Дзе яшчэ ёсць такая магчымаць? Мы можам гэта зрабіць.
Усем гэтым сайтам як Хартыя, Партызан, Тут.бай, Онлайнер. Чаму ў Вас расейская мова першая? Вядома што аўдыторыя больш ведае расейскую мову, але ў Вас ёсць усе сродкі, каб гэта змяніць. Калі Вы насэмрач гэтага жадаеце. Дзякуй усем беларускамоўным сайтам.
Спрабаваў размаўляць з некаторымі з сяброў – яны маюць такое пытаньне: навошта мне гэта? Здаецца ім пофіг. Лічу такое стаўленне кепскім.
Мы сапраўды не загінем. Я веру ў сваю краіну.
Дзе я бачу Беларусь – у Эўропе. Першая з прычын якая прыходзіць у галаву – гэта тое, што там прынамсі шануюць нашу гісторыю, культуру і спадчыну. Эўропа – яна цудоўна тым, што яна адна, але складаецца з многіх зусім розных народаў. Эўрапейскі карагод краін. Гэта яе красіць. Я лічу мы такі ж цудоўны эўрапейскі славянскі народ, як чэхі, славакі, палякі. Карагод чакае нас!
Тое, што атрымліваецца зараз з маей краінай, дрэнна. Я веру і ведаю, што тое, што дрэнна і несправядліва, заўсёды канчаецца. Так і тут скончыцца. Мы будзем свабодныя ад акупантаў.
Паслухайце Vinsent’а! Беларускі рэп. Мяне вельмі натхняе! Слухаць праз Укантакце.
Дзеці? Я бы жадаў, каб беларуская мова была іх роднай мовай. Вось дарэчы сайт – http://dzietki.org/.

Будзьма беларусамі! Гэта ролік пра гісторыю беларусі. Таксама трэба глядзець, калі хто яшча не бачыў.

Цудоўныя беларускамоўныя сайты і старонкі.
Калі Вам падабаўся мой артыкул, лайканіце і распавядзіце пра яго сябрам! Калі хаця б адзін чалавек прачытаўшы гэты артыкул задумаецца на конт таго, каб пачаць размаўляць па-беларускі – я буду вельмі задаволены.
На гэтым усе. Дзякуй Вам сябры! Я веру ў нас усе атрымаецца!
Таксама можна прачытаць мой іншы пост пра то, як уставаць рана зранку
Read More

Смотреть на мир по-новому

Posted by on Jan 26, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 12 comments

Сейчас подумал о том, что в принципе детей в большинстве случаев неправильно воспитывают.
Всё.
Более развернуто:
Шёл и слушал effortless English. Там чувак рассказывает всякие истории на английском и с ним нужно говорить в слух. Истории выдуманные. Он рассказывал об одной молодой паре, особенно девушке, которую мама воспитывала всегда слушаться своего мужа. Девушка так и делала.
Естественно муж оказался мудак. Постоянно пытался как-то своей женой командовать. Она терпела, терпела… В итоге пожили недолго – всего несколько месяцев и конец.
Так в чём фишак?
Ладно муж – мудак. Не смог включить свои мозги и подумать чуть-чуть. Так ведь и жена тоже не смогла. Понимаете почему? Тоже нужно было включить мозги и подумать, о том нужно ли всегда слушать своего мужа? Нужно ли слушать маму? Если бы заранее было подумано, хотя бы с одной из сторон, то всё бы обошлось…
Мама естественно в свою очередь тоже не подумала – делала как ей говорит её мама. И так далее.
Ок. Ещё пример.
Республика Беларусь. Армия.
Ладно. Армия Вообще.
По идее в армии учат убивать других людей. То есть оканчивать чью-то жизнь. Я думаю, что вряд ли каждый солдат принимает решение убить. Как можно осознанно убить другого человека? Оставить детей без отца, родителей без сына и т.п.
Опять проблема недуманья.
«Тот, кто довольно марширует под музыку в строю, уже заслужил мое презрение. Мозгом он был наделен по ошибке, ему вполне было бы достаточно и спинного мозга. С этим позором цивилизации должно быть покончено. Героизм по команде, бессмысленная жестокость и омерзительная бессмысленность, называющаяся патриотизмом — как сильно я ненавижу все это, какой низкой и подлой является война. Я предпочел бы быть разорванным на куски, чем быть частью этого грязного действа. Я убежден, что убийство под предлогом войны не перестает быть убийством.» Альберт Эйнштейн.
Так вот, по идее в армии учат убивать. Я год обучался на военной кафедре.
Военная кафедра – это цирк. Все кто там находится – студенты, курсанты, полковники, подполковники – все циркачи. Офицеры знают что студенты на военной кафедре только для того, чтобы откосить. Поэтому студентов на военной кафедре ничему военному не обучают. (Можно ещё много примеров привести)
Все делают вид, что что-то делают. По-моему даже была какая-то советская книжка на эту тему.
Мир должен меняться.
Сто поколений семья крестьян вспахивала поле. И я родился в семье крестьян, значит я буду вспахивать. Я уже заранее знаю как я проживу и где закончу жизнь. По-моему так не интересно.
Я к чему.
Я думаю, что детям нужно давать только минимальную основу знаний. Дети должны видеть реальный мир, а не тысячелетние традиции. Традиции – это прошлое. Чтобы делать шаг в сторону будущего нужно делать шаг от прошлого.
P.S. Понял что армией немного размазал тему. Поэтому обобщу: нужно задавать себе вопрос «зачем?» и чётко на него давать ответ.
Read More