Як уставаць рана зранку

Posted by on Jun 24, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 0 comments

Прачынацца рана. 10 парадаў, якія дзейнічаюць.
Нядаўна сустрэў цудоўны артыкул, як трэба прачынацца рана. Пераклаў. Крыніца
1. Ўстаць
Самы важны крок – гэта ўстаць з ложака. На самай справе не проста ўстаць, а літаральна выскачыць з ложака. Пасьля таго, як будзільнік прагучыць – адразу ўставайце! Можна перайсці ў іншы пакой і ўключыць святло. Хуткі пад’ём выдзірае Вас з зоны камфорту і Вы менш верагодна пойдзіце спаць зноў.
2. Не слухайце гэты голас у Вашай галаве
Вы яго ведаеце. Гэта той, які заўсёды кажа Вам: “Яшчэ дзесяць хвілін сну не пашкодзіць, праўда? Я безумоўна ўстану пасьля гэтага”.
Проста ня слухайце яго. Скажыце яму затыкнуцца.
3. Спыняйце піць каву
Паверце мне, калі я Вам кажу: кава гэта ня добра для Вас. Гэтыя словы зыходзіць ад былога наркамана.
Мне спатрэбілася каля месяца каб пазбавіцца абстынентнага сіндрома. Боль акупілася і я адчуваю сябе лепш, чым калі-небудзь. Я адчуваю сябе больш прачнуўшымся і ўсвядомленым на працягу дня. Я пазбавіўся праблем засынаньня ўвечары.
Дарэчы вось артыкул пра каву http://youarenotsosmart.com/2010/02/22/coffee/
4. Плануйце наступны дзень напярэдадні і майце прычыну, каб устаць
Мець выразную мэту дзеля якой Вы жадаеце рана ўстаць – мае істотнае значэньне. Адзін добры спосаб гэта зрабіць, гэта запісаць самыя важныя рэчы, якія Вы жадаеце дасягнуць наступным днём, на лісце паперы.
Калі Вы здолееце зрабіць сябе хоць трохі захаплённым ад таго, што вы будзеце выконваць на наступны дзень, прачынацца рана ня будзе праблемай.
5. Сачыце за Вашымі поспехамі
На каляндары адзначайце кожны дзень, калі ў Вас атрымліваецца рана ўставаць вялікім чырвоным крыжам. Калі Вы праспалі ці прачнуліся пазней, чым планавалася, пакіньце дзень пустым. Павесьце каляндар ў месца, дзе Вы будзеце глядзець на яго прынамсі 5-10 разоў у дзень. Імкніцеся атрымаць як мага больш пасьлядоўнасцяў чырвонага крыжа, наколькі гэта магчыма.
Паверце, гэты просты трук творыць цуды. Ня толькі каб рана прачынацца, але і для стварэньня іншых разнастайных звычак.
6. Прачынайцеся ў адзін і той жа час. Ідздіце спаць, калі адчуваеце стомленасць
Вы можаце зьмяняць толькі той час, калі Вы ідзяце спаць, а не той, калі прачынаецеся. Імкніцеся пастаянна прачынацца ў адзін і той жа час, а ісьці спаць у залежнасці ад таго, калі стаміліся. Проста слухайце сваё цела.
7. Будзьце прадуктыўным зранку
Атрымалася прачнуцца ў 5 гадзін? Выдатна! Цяпер проста не падарвіцце Ваш поспех серфінгам у Ўкантакце. Выкарыстоўвайце дадатковы час і зрабіце што-небудзь пакуль Ваш розум свежы.
8. Цалкам выдаліце іншыя варыянты
Іншы трук, які таксама можа працаваць, калі ў Вас нехапае самадысцыпліны, гэта ўстараненьне магчымасці спаць увогуле. Прызначце сустрэчу з кліентам, ці прабяжыцеся з сябрам зранку, і вуаля – Вы ня здолееце праспаць.
9. Рабіце гэта не адзін
Рабіць эксперыменты як гэты заўсёды цяжка. Падзяліцеся ідэяй з людзьмі вакол Вас і адшукайце кагосьці таксама зацікаўленага. Распавядзіце адзін аднаму аб сваім вопыце: што атрымалася, а што не. Рабіць справы разам з іншымі людзьмі заўсёды цікавей.
10. Засяродзьцеся на гэтым
Маючы вялікую мэту, як пачаць прачынацца рана кожны дзень, гэта нешта выдатнае. Асабліва, калі Вы здолееце зрабіць звычку з гэтага. Асноўнай прычынай адмовы з’яўляецца тое, што большасць людзей спрабуюць вырашыць некалькі вялікіх мэтаў, як гэта, адразу. Я не кажу, што гэта немагчыма, але гэта, вядома, вельмі цяжка, і шанец няўдачы высокі. Паспрабуйце сканцэнтравацца на адной вялікай мэты на працягу наступных 30 дзён і паспрабуйце зрабіць звычку з ёй. Гэта значна павялічыць вашы шанцы на поспех.
Read More

Расеізацыя Беларусі

Posted by on Jun 10, 2012 in Blog, Pa-Belarusku | 0 comments

Ну вось. Прыйшоў час пісаць артыкул на беларускай мове. Шчыра кажучы, я ніколі не думаў, што калі-небудзь буду гэта рабіць.Калі я вучыўся ў школе, мова зусім мяне не цікавіла і яшчэ год таму я лічыў, што яна ніколі не будзе патрэбна мне.
Але зараз нешта змянілася.
Пасля падзей, якія адбыліся на плошчы 19 сьнежня 2010 года я ўбачыў на свае вочы, што насамрэч ёсць наша ўлада. Яе хлусьню, прапаганду, падыходы і метады. Да гэтых падзей я нават трошкі падтрымліваў яе, напэўна таму што не ведаў іншага. Яшчэ ў мяне заўсёды існавала пытаньне – хто я такі? Да чаго я належу? Дагэтуль дакладнага адказа не было, а пасьля я выразна зразумеў, да чаго я належыць не жадаю. Таму пошук працягваўся.
Якая мэта гэтага артыкула? Я хачу, каб беларусы ведалі – мы нацыя. Наша родная мова – беларуская. Расейцы нам не браты.
Іншыя краіны
Прыязджаеш у Летуву. Размаўляешь з кім-небудзь. Цябе пытаюць: “А ты адкуль?”. Кажу – “З Беларусі”. “А мова чаму расейская?”
Вымушае задумацца.
Далей Турцыя. Там расейцаў зусім не любяць. Размаўляешь па-расейску – сведчыць аб тым, што ты свіньня – б’еш сталы, гарлапаніш, мацюкаешся і інш. Не хочацца мець такое вось уражаньне.
Нашы сапраўдные браты – украінцы. Мне здаецца, ў беларусаў ніколі не было ніякіх спрэчак з імі.
Некалькі дзён таму прыехаў з заходняй Украіны. Там тое ж становішча. Я размаўляў на беларускай мове – цікава – ўсе чамусьці ўспрымалі мяне за паляка. На расейскай мове вырашыў не справабаць размаўляць, бо ведаю як яны да гэтага ставяцца.
Вось знайшоў такі цудоўны плякат ў Львове.
Яны помнят сваю гісторыю, а мы чаму не?
Гісторыя
Я паспрабую трошкі нагадаць гісторыю Беларусі. Апошнія некалькі тыдняў я яе дасканала вывучаю.
Спачатку хачу сказаць, што гісторыю Беларусі трэба вывучаць на беларускай мове. Бо гэта наша гісторыя, гэта тое, што мы ёсць і тое адкуль мы прыйшлі. Бо, калі мы вывучаем гісторыю на расейскай мове ці любой іншай – гэта тое, як яны бачаць нас, а не тое, як мы бачым сябе. Вось тут вельмі важна. Яны ніколі не будуць ведаць пра нас больш, чым мы самі ведаем пра сябе. Гэта завецца самасьвядомасць.
Параўнайце напрыклад гэтыя два артыкулы Великое княжество Литовское і Вялікае Княства Літоўскае. Розніца відавочна.
Калі будуць патрэбны ссылкі на крыніцы, калі ласка ў каментары – буду шукаць, шмат чаго пішу з памяці.
На тэрыторыі сучаснай Беларусі жылі балцкія і угра-фінскія плямёны, ўвогуле – не славяне. Славяне прыйшлі на Беларусь з захаду і з паўдневага захаду. Рассяліліся да Смаленска і Бранска. Тыя плямёны, што жылі далей на ўсход (Масква і далей) цяжка назваць славянскімі. Славянскія дыялекты паступова асімілявалі тутэйшыя балцкія. Такім чынам на Беларусі існавала мноства розных славянскіх гаворак. Вынятка адсюль (артыкул аспрэчвае расейскую тэорыю расейскага паходжаньня беларускай мовы):
Разуменьне таго, што славянскія гаворкі Беларусі былі пераважна заходнімі, мае вялікае значэньне. Не, па нашай мове “польскі бот” не хадзіў. Яна сама па сабе, ад вытоку была блізкая да польскай, як блізкія да той чэшская, славацкая, лужыцкая. Вялікая колькасць беларускіх слоў, што супадаюць з аналагічнымі польскімі, існуе ў ёй спрадвечна: бачыць, кахаць, рэч, уласны і гэтак далей. Свой жа сённяшні ўсходнеславянскі выгляд беларуская мова набыла ў выніку сямісотгадовага ціску з боку царкоўнаславянскай.
Тут галоўнае тое, што рух славян пачаўся з захаду на ўсход, гэта значыць спачатку Польшча, Чэхія, Славакія, Беларусь, толькі потым тэрыторая сучаснай Расеі.
Царкоўнаславянская мова (старажытнабалгарская) – гэта тая, якая прыйшла з хрысціянствам, мова Кірыла і Мефодзія. Пісьменнасці ў беларускіх плямёнаў у той час не было, таму выкарыстоўвалі царкоўнаславянскія літары і словы. Вось неяк так стварылася старажытная беларуская мова. Вядома тады яна яшчэ не звалася беларускай.
Першым дзяржаўным утварэньнем Беларусаў можна лічыць Полацкае княства. Полацак быў аднім з буйных гарадоў спачатку Кіеўскай Русі, а потым і Вялікага Княства Літоўскага.
ВКЛ – у вялікім сэнсе выключна беларуская дзяржава. Тэрыторыя, а галоўнае – мова ВКЛ – беларускія. Але летувійцы зараз лічаць сябе ў якасьці адзінай праваспадкаемцы Вялікага Княства Літоўскага. Вынятка з вікіпедыі:
На цяперашні момант у сусьветнай гістарыяграфіі дамінуе «летувісацэнтрычная» канцэпцыя разгляду гісторыі Вялікага Княства. Такая сытуацыя склалася на падставе шматлікіх публікацыяў летувіскіх гісторыкаў у замежных акадэмічных крыніцах яшчэ за савецкім часам. З прычыны адсутнасьці крытычнага гледзішча (беларуская гістарыяграфія была цалкам вынішчаная яшчэ ў 1930-я гг. і аднавілася толькі да пачатку 1990-х гг.) сьветавая навуковая супольнасьць паступова пачала ўспрымаць нічым не падмацаваныя гіпотэзы гэтых аўтараў як «неабвержныя факты», тым часам некаторыя летувіскія гісторыкі ня грэбавалі нават наўмыснымі падтасоўкамі ды фальсыфікацыямі.
Трэба адрозніваць старажытную Літву – гэта тэрыторыя, якая знаходзілася прыкладна на стыку сучасных Берасьцейскае, Гарадзенскае і Менскае абласьцёў Беларусі, і Летуву. Менавіта старажытная Літва стала пачаткам ВКЛ. Першая сталіца ВКЛ – Наваградак, ад 1323 году – Вільня. На конт Вільні таксама цікава. Вільня – беларускі горад з Беларускай гісторыей (Вільня ў БНР, артыкул пра Вільню на тут.бай, беларуская прытэнзія да Летувы ў 1992 годзе), дарэчы таксама як Смаленск, Брянск і Беласток. Яшчэ ў сярэдзіне 20 стагодзя ў гэтых абласьцях размаўлялі на беларускай мове. Дзесьці і дагэтуль размаўляюць. Вядома нам ня трэба зараз вяртацца да гэтых пытаньняў, бо трэба пакуль вырашыць іншая, але факты застаюцца.
Дзяржаўная мова ВКЛ – беларуская (тада звалася літоўскай, потым растлумачу). ВКЛ – буйнейшая дзяржава ў Эўропе. Статут ВКЛ 1588 які напісаны на беларускай мове паслужыў асновай для стварэньня канстытуцый шматлікіх эўрапейскіх краін. Францішак Скарына пераклаў біблію на беларускую мову.
Потым Рэч Паспалітая. Ўсё было добра да 1772 года, калі адбыўся яе першы падзел. Пасля трох падзелаў тэрыторыя ўсей сучаснай Беларусі апынулася ў Расейскай Імперыі.
З гэтага часу пачынаецца наша больш чым двухсотгадовае змаганьне за свабоду і незалежнасць. Расейская імперыя імкнецца любымі сродкамі знішчыць беларускую нацыю, беларускую мову, беларускую культуру. У той час усе чыноўнікі беларускага паходжаньня звальняюцца зь дзяржаўных установаў і замяняюцца расейскімі.
Вельмі цікавы факт я знайшоў таксама для сябе – на Беларусі існавала грэка-каталіцкая царква (Ўніяцкая царква). Яна была небясьпечнай перашкодай на шляху расеізацыі беларусаў, якая вылучала нас (беларусаў) сярод палякаў і расейцаў. Грэка-каталікі складалі каля 80% беларускіх хрысьціянаў. У ўніяцкіх царквах службы вяліся на беларускай мове, але потым мова была забаронена і заменена на расейскую. Цытата пра расейскую праваслаўную царкву:
Сьвятары атрымалі загад спраўляць набажэнства паводле службоўнікаў, прысланых з Масквы. З уніяцкіх сьвятыняў выкідалі бакавыя алтары, ламалі арганы. Нязгодных судзілі як царкоўных і дзяржаўных злачынцаў.
Тым часам Маскоўскаму патрыярхату даручылі галоўную ролю ў маскалізацыі і дэнацыяналізацыі беларусаў. У 1840 годзе выйшла забарона прамаўляць па-беларуску царкоўныя казанні. Япіскапы патрабавалі ад сьвятароў ды іхных жонак карыстацца расейскай мовай і ў прыватным жыцьці, каб даць прыклад парафіянам. Вядома, што за заслугі ў здушэньні нацыянальна-вызвольнага паўстаньня 1863—1864 гадоў Сямашка прадставіў да ўзнагароджаньня мэдалём 496 духоўных асобаў свае япархіі.
Вось такі братэрскі народец.
У гэты час на Беларусі адбываецца шэраг паўстаньняў супраць царызму (Паўстаньне 1794 году, Паўстаньне 1830—1831 гадоў, Паўстаньне 1863—1864 гадоў). З’яўляюцца такія вялікія беларускія змагары за свабоду і дэмакрацію як Тадэвуш Касьцюшка (гэтый таксама і ў ЗША змагаўся за свабоду) і Кастусь Каліноўскі. Вось які запавет пакінуў Каліноўскі беларускаму народу перад тым як яго павесілі маскалі:
Браты мае, мужыкі родныя. З-пад шыбеніцы маскоўскай прыходзіць мне да вас пісаці, і, можа, раз астатні. Горка пакінуць зямельку родную і цябе, дарагі мой народзе. Грудзі застогнуць, забаліць сэрца, — но не жаль згінуць за тваю праўду… Няма ш, браткі, большага шчасьця на гэтым сьвеце, як калі чалавек у галаве мае розум і навуку… Но як дзень з ноччу не ходзіць разам, так не ідзе разам навука праўдзіва з няволяй маскоўскай. Дапокуль яна ў нас будзе, у нас нічога ня будзе, ня будзе праўды, багацтва і ніякай навукі, — адно намі, як скацінай, варочаць будуць не для дабра, но на пагібель нашу… Бо я табе з-пад шыбеніцы кажу, Народзе, што тагды толькі зажывеш шчасьліва, калі над табою Маскаля ўжо ня будзе.Твой слуга. Яська-гаспадар з-пад Вільні

Каб асіміляваць беларускае насельніцтва сюды прывозілі расейцаў з унутраных расейскіх губерняў. Мікалай I зацьвердзіў пастанову пра перасяленьне ў Беларусь “ўраджэнцаў унутраных губерняў, якія прынясуць з сабою ў гэты край, адхіляючыйся ад Расеі, нашу мову, звычай, прыхільнасць рускіх да пасаду”.
Нас як нацыю спрабуюць знішчыць.
Зараз трошкі пра назву “Белая Русь”
Паўстае пытаньне – чаму нідзе дасюль не сустрэлася назва “белая русь”? Бо было ж Полацкае княства, потым ВКЛ, потым Рэч Паспалітая. А дзе Беларусь?
Жыхары ВКЛ звалі сябе відавочна літоўцамі. Вось яшчэ вынятка з артыкулы пра старажытную назву беларусаў:
Правадыр паўстаньня 1794 году Тадэвуш Касьцюшка (урадженец Берасьцейшчыны) казаў: «Хіба я не ліцьвін, Ваш зямляк, Вамі абраны? Каму павінен дзякаваць (за рэкамэндацыю Берасьцейскага сойміка), калі ня Вам? Каго павінен абараняць, калі ня Вас і сябе самога?». У лісьце да расейскага імпэратара Аляксандра І за два гады да сьмерці ён пісаў: «Нарадзіўся я ліцьвінам…».
Яшчэ:
Славуты паэта Адам Міцкевіч, які нарадзіўся і вырас на Наваградчыне і ў самім Навагрудку, у сваёй знакамітай паэме пісаў пра родны край: «О Літва, айчына мая!…»
І яшчэ:
Трэба зацеміць, што напачатку свайго існаваньня Вялікае княства Літоўскае зазнала вялізны ўплыў украінскае культуры, таму згаданыя пісьмовыя помнікі можна з амаль ня меншым посьпехам лічыць помнікамі стараўкраінскае мовы. У той жа час аніякіх зьвестак (аніводнага слоўца) той мовы, якая зараз завецца «летувіскай», за ўсе пяць стагодзьдзяў Вялікага Княства Літоўскага ў ягонай урадовай дзейнасьці няма. Няма таксама і зьвестак, што гэтая мова мела назву «літоўскай» за часоў Сярэднявечча.
Тут вось цудоўны артыкул.
Але той ліцьвін, ён размаўляў на беларускай мове, інакш кажучы – літоўскай. Таму правільна называць сучасную Летуву Летувой, а не Літвой. Летувісаў – Летувісамі. Бо ў вялікім сэнсе Літоўцы (Ліцьвіны) гэта мы с Вамі – беларусы.
Перайменаваньне ліцьвінаў у “беларусаў” вядома зрабілі нашы так званыя “браты” з усходу, пасля падзелаў Рэчы Паспалітай. Вынятка з гэтага артыкула:
Пасьля далучэньня Вялікага Княства Літоўскага да Расейскай імпэрыі царскія ўлады пачынаюць замяняць назву «ліцьвіны» на назву «беларусы», а ў 1839 г. назва «Літва» забаронена царскімі ўладамі разам з назвай «літвіны» і Статутам Вялікага княства 1588 г. (па якім да гэтага часу справаваліся ліцьвіны прыяднаных тэрыторыяў).
Царскія ўлады доўга гадалі, як назваць ліцьвінаў па-новаму: прапаноўваліся варыянты «славянскія літоўцы», «літоўца-русы», нарэшце спыніліся на варыянце «беларусы».
Але назва Літва і Ліцьвіны ў дачыненьні да сучаснай Беларусі і Беларусаў выкарыстоўвалась нават пасля другой айчыннай вайны.
З назвай усе. Далей гісторыя
Потым была Беларуская Народная Рэспубліка – вялікі гістарычны крока Беларусі да ідэйнага асэнсаваньня сябе як асобнай самастойнай краіны. Але не пашанцавала – праз год прыйшла чырвоная армія. Стварылася БССР.
Русіфікацыя і дэнацыяналізацыя працягвалася і ў часы БССР. Сталін добра пастараўся – ахвярамі палітычных рэпрэсіяў у Беларусі у 1917—1953 сталі каля 600 тыс. чал., згодна зь іншымі зьвесткамі — ня менш за 1 млн 400 тыс. чал. Уяўляеце? Кожны дзесяты беларус! І гэта былі лепшыя з беларусаў, навошта знішчаць тых, хто не думае? Да што казаць – вось добры артыкул. І вось яшчэ.
Курапаты. Колькасць пахаваных – да 250 тыс. нашых лепшых беларусаў.
У гэты час беларусаў таксама вязлі ў Казахстан і Сібір, каб данацыялізаваць беларускае насельніцтва.
У 1933 годзе, каб зрабіць мову бліжэй да расейскай правялі рэформу беларускага правапісу. У школе я вывучаў ужо рэфармаваную мову. Дарачы я намагаюсь выкарыстаўваць менавіта тарашкевіцу (нерэфармаваную мову), бо гэта на мой погляд меньш “расеяфікаваная” мова.
Потым зноў пашанцавала – савецкі саюз спыніў свае існаванне. Нарэшце з 1991 Беларусь незалежная. Потым вы ведаеце хто прыйшоў да ўлады.
Вынікі
Першае што ідзе ў галаву, калі гэта ўсё асэнсоўваешь – гэта прынамсі назаўсёды зачыніць мяжу з Расеяй. Увесьці візавы рэжым. Якія ж яны нам браты ці сябры, калі яны нас 200 год намагаюцца знішчыць і кажуць што мы не нацыя? Сціраюць нашу гісторыю.
Я вось што хачу сказаць. Тое ж самае, яно працягваецца і дагэтуль. Я заўсёды задумляўся чаму мы Беларусы размаўляем на расейскай мове? Зараз зразумеў. Вось за гэтай самая русіфікацыі (маскалізацыі). Сябры, трэба з гэтым змагацца! Мы не расейцы. Мы беларусы. Расейцы – гэта тыя, хто ужо 200 год навязваюць нам свае культуру і звычаі. Гэта тыя, хто кажуць што беларуская і ўкраінская мовы – дыялекты расейскай, што мы гэта зусім не нацыі, а нейкі прыдатак. Трэба гэта спыняць.
Асаблівы вялікі дзякуй нашай сучаснай уладзе, якая робіць усё, каб беларуская мова жыла і развівалася – ніводнага кінатэатра на беларускай мове, ніводнага беларускамоўнага універсітэта, толькі 8 (!!!) беларускамоўных школ. Уся рэкляма на расейскай мове. Заўважалі? Можна далей працягваць. Здаецца што сучасная ўлада зусім не беларуская, беларускі народ і гісторыю яна не любіць. Улада акупацыйная і прарасейская.
Апошняе. Усім вакол напляваць на Беларусь, а пагатоў на яе гісторыю. Гэта цалкам наша справа. Таму калі наша мова (нацыя) загіне – гэта будзе звычайны чарговы запіс у гэтым спісе – адказнымі будзем мы. Мала хто будзе хвалявацца.
Зараз прачытаў – зразумеў што трошкі сумна атрымалася. Насамрэч так і ёсць, але ўсё будзе добра. Калі я пачаў цікавіцца тэмай роднай краіны, я для сябе зрабіў вялікае адкрыцьцё – у сяціве насамрэч шмат беларускамоўных сайтаў! Наша пакаленьне – гэта не расейскамоўнае пакаленьне, як некаторыя спрабуюць сьцьвердзіць. Мы – пакаленьне беларусаў 0. З нас пачнецца адраджэньне Беларусі. Цудоўна бачыць беларускае кам’юніці ў сяціве. Я так спадзявіўся, калі даведаўся на колькі яно моцнае.
Зараз такі час, калі праўду вельмі цяжка схаваць. Твітэр, Фэйсбук, Ўкантакце, сама сяціва гэтаму супрацьстаяць. Недэмакратычны ўрад надоўга ва ўладзе не застанецца.
Няхай вялікая частка беларусаў рэпрэсавана, асімілявана, загінула – наша краіна працягвае даваць нам лепшыя розумы. Я веру, што задача майго пакаленьня – зрабіць Беларусь сапраўды незалежнай, пачаць адраджэнне беларусі, папулярызаваць мову, адрадзіць культуру, традыцыі, ахаўваць спадчыну, разабрацца, нарэшце, хто сапраўдны праваспадкаемца ВКЛ і якую назву трэба мець Беларусі.
Што датычыцца мяне, я пачаў размаўляць на беларускай мове. Мае веды яшчэ дрэнныя, але я працую над гэтым. 21 год жыцця расеізаваўся =).
Ужо адчуваў, што калі размаўляеш на беларускай мове, да цябе зусім па іншаму ставяцца; лепей.
Таму таксама далучайцесь!
Прабачце за памалкі, калі яны ёсць, бо яшчэ вучусь. Буду ўдзячны, калі Вы дапаможыце знайсьці іх.
P.S. Цікавая думкі і ідэі, якія не ўвайшлі ў галоўны тэкст
У старажытныя часы, калі кажуць “рускія” верагодней за ўсё маюць на ўвазе ўкраінцаў. Толькі ў час Петра І масковію пачалі называць расеяй. Вось артыкул пра гэта.
Васіль Быкаў параўноўвае свабоду з каўбасой – народ спрабуе яе ўзяць, але не атрымліваецца. Гэта хутка забываецца, бо кошт каўбасы вельмі вялікі ў таталітарным рэжыме.
У Васіля Быкава вельмі шмат цікавых ідэй на конт свабоды і сучаснага становішча ў Беларусі. Існуе цэлы сэт запісаў яго думак. Гэта трэба слухаць! Крыніца беларускага духу і свабоды! На торэнтах, праз укантакце, яго інтэрв’ю свабодзе. Васіль Быкаў – вялікі чалавек. Гонар беларускай нацыі!
Амерыцы ці Нямеччыне ўжо не трэба вырашаць такія пытанні, пытанні свабоды ды незалежнасці. А нам яшчэ трэба. Дзе яшчэ ёсць такая магчымаць? Мы можам гэта зрабіць.
Усем гэтым сайтам як Хартыя, Партызан, Тут.бай, Онлайнер. Чаму ў Вас расейская мова першая? Вядома што аўдыторыя больш ведае расейскую мову, але ў Вас ёсць усе сродкі, каб гэта змяніць. Калі Вы насэмрач гэтага жадаеце. Дзякуй усем беларускамоўным сайтам.
Спрабаваў размаўляць з некаторымі з сяброў – яны маюць такое пытаньне: навошта мне гэта? Здаецца ім пофіг. Лічу такое стаўленне кепскім.
Мы сапраўды не загінем. Я веру ў сваю краіну.
Дзе я бачу Беларусь – у Эўропе. Першая з прычын якая прыходзіць у галаву – гэта тое, што там прынамсі шануюць нашу гісторыю, культуру і спадчыну. Эўропа – яна цудоўна тым, што яна адна, але складаецца з многіх зусім розных народаў. Эўрапейскі карагод краін. Гэта яе красіць. Я лічу мы такі ж цудоўны эўрапейскі славянскі народ, як чэхі, славакі, палякі. Карагод чакае нас!
Тое, што атрымліваецца зараз з маей краінай, дрэнна. Я веру і ведаю, што тое, што дрэнна і несправядліва, заўсёды канчаецца. Так і тут скончыцца. Мы будзем свабодныя ад акупантаў.
Паслухайце Vinsent’а! Беларускі рэп. Мяне вельмі натхняе! Слухаць праз Укантакце.
Дзеці? Я бы жадаў, каб беларуская мова была іх роднай мовай. Вось дарэчы сайт – http://dzietki.org/.

Будзьма беларусамі! Гэта ролік пра гісторыю беларусі. Таксама трэба глядзець, калі хто яшча не бачыў.

Цудоўныя беларускамоўныя сайты і старонкі.
Калі Вам падабаўся мой артыкул, лайканіце і распавядзіце пра яго сябрам! Калі хаця б адзін чалавек прачытаўшы гэты артыкул задумаецца на конт таго, каб пачаць размаўляць па-беларускі – я буду вельмі задаволены.
На гэтым усе. Дзякуй Вам сябры! Я веру ў нас усе атрымаецца!
Таксама можна прачытаць мой іншы пост пра то, як уставаць рана зранку
Read More

Different history

Posted by on May 24, 2012 in Blog | 0 comments

Today I read an article on Wikipedia and as it usually happens I started to follow interesting links. After reading few articles I appeared on a page describing Berlin wall. This topic was very interesting for me so I spent almost an hour reading all related pages.
Then I decided to check what Russian version of the same page tells me.
When I completed to read I was shocked.
There content of these pages is absolutely different. On the English page I learned that wall was built by GDR to prevent escaping of eastern citizens to west. It was much worse to live in closed country; vast majority of well-educated people run away from here. While on the Russian page there are facts about wall’s length, about how it was build, about how its fortifications. But much fewer about the reason why it was built. 
In Russian Wikipedia there is neither page about “Eastern Bloc emigration and defection”nor about Peter Fechter.
 It is so crappy.  I think it’s the weakest trait in Russians – to refuse to accept their history as is.
Read More

UI/UX designer is more important than programmer

Posted by on May 20, 2012 in Blog | 1 comment

For the last four months I worked on idea of very cool project named Things To Be Done(I am going to describe it soon). The idea was born in my mind accidentally and it didn’t look to be promising on money or at least to be attractive for majority of people. So I have started to work on it alone. It’s good that I am kind of self-sufficient person in technology perspective. I know the entire technologies stack: from SQL to HTML/JS. So it allows me to build almost any middle-size application from scratch by myself without any external help. That’s why when I assessed my chances to lead TTBD to the end I hadn’t thought much – almost immediately I started to work on that.

Everything was fine. I liked to work on my idea and it brought me much pleasure. I registered a domain and started to search for a better hosting than the one I have now. From the first days I understood that to lead any idea to the end you need to have as more attractive things in idea as possible. So I decided to use frameworks and technologies where I didn’t have much experience. It affects my desire to learn new things thereby make my idea be more attractive for my mind. 

I spent from 3 to 6 hours a day working on TTBD. It took about three months for me to complete entire functional/technical part. And now I am a little bit stocked. It happened that almost for a week I didn’t manage to work on TTBD, so when I came back I found that I don’t like how my project looks like :) I like what it does, but I don’t like its design.

Then I remembered everything I was taught in Steve Jobs’ biography by Walter Isaacson. The design is the first and implementation is the second. Probably it’s not the majority’s approach but, as I found by myself, it’s right. An engineer serves to designer, not vice versa.

The designer is more important because it builds an experience of end-user; it builds the first sight experience, while programmer makes design work.

The design is based more on emotions than on logic. Emotions are stronger than rational thoughts.

It’s much more pleasant to work with a well-designed solution. It’s better to click on pretty buttons and work in environment of perfectly chosen colors.

Of course, previously mentioned points don’t work for a long run if your application really does nothing or doesn’t have a value. If it’s crappy then it’s crappy. You can’t hold user by making interface prettier, while you do nothing.

So what the conclusion? I think it is to start from design or at least work simultaneously in both sides. The initial user experience is really important.

For me the conclusion is that it seems that I will have to rebuild many things at TTBD after I find a designer and we will come up with some cool design solution.


photocredit - arnoKath

Read More

Self-responsibility

Posted by on Mar 10, 2012 in Blog | 0 comments

I applied YC recently and there was one very important question. I think it’s one of the most important questions is in a whole life. It sounds “Please tell us in one or two sentences about the most impressive thing other than this startup that each founder has built or achieved”. Nice, right?
I started to think about this question about two or three years ago. And this question, I think, leads me through last few years of my life. “What stories about yourself are you going to tell your kids? What achievements you want them to remember you for? “
I surrounded by many people who seem never ask this question to themselves. Mostly by programmers in office and classmates from university.  It seems that most of these guys are satisfied with about $1k month salary. But where is the adventure? Do they find it when writing code to get money?
One more thing. I think these guys I have mentioned above aren’t self-responsible enough to start at least searching for a path to build something bigger than their current jobs. I don’t want to blame them, but I am just not OK with such situation.
So, you have to understand it that you are the only person who is responsible for your life. It doesn’t mean it will be hard. The opposite actually. You are free to do build your own way by yourself.
Read More

I live in Belarus

Posted by on Feb 25, 2012 in Blog | 0 comments

What is business?
I remember I heard somewhere: if you want to start business you have to find some problem other people meet and you don’t like and then try to solve it. Try to find a solution and sell it for your customers. It’s pretty clear.
But what if your country is a problem? What if I see this problem and it can’t get rid of thoughts about it? What if government in your country tortures people in aim to make them say lie? Is it problem too big to be solved? For now I hesitate to give an answer.
The increase of education fee in my country is usually backdated. Students including me usually have to pay penalty. Is it ok? They don’t warn you.
I see scared people in public transport. They think something but they don’t say. Everybody care about their today, but not tomorrow. They care only about themselves.
Why do most of people in North Korea love their government so much? I think the answer is they never sought an alternative. Something like that but not in the same degree is happening in my country. People never sought difference. Only few percent of Belarusian’s population had ever sought Europe or America. This is the saddest part of the story: people die never having seen the difference.
Internet rises up. It’s a big hope :)
I am not okay with my country. I don’t like it is being rejected by all other developed countries. I want it to be fair. What if I was born in America or Europe?  I probably would think about different problems. I wouldn’t have to think about human rights and justice. I probably could just work for money. Or (what is better) get deeply in science. I really want it.
But.
How can I leave all these problems? I see people are being deceived. I can’t let it go, right? I want my country to rise. We have so many talented people that are distributed all over the world. They don’t want to waste their time in Belarus. I want them to come back.
If you’ll ask somebody about Belarus, first they’ll say “Lukashenko”. He is not the right person Belarus should be associated with. 
I am sure everything will be ok. It’s just a question of time, but I want it to happen as soon as possible. 
Recently I had a flight from Germany and there was a Dutch guy on the next seat who said “We won our freedom fifty years ago. We fought shoulder by shoulder”. So I know what we have to do.
I want to ask you guys from HN. What are your suggestions? What do you think is the better way for me, for us, for Belarus? How to solve these problems better? I think the biggest opportunity today is Internet. It’s getting very very hard today to hide lies and injustice. And that’s great =) I see problems in my country as an opportunity for very big and positive changes.
PS
I want to thank HN.  HN community is really inspiring :) I was fascinated when saw like you guys stopped SOPA. It was very exciting.
If you like my post vote for it on HN.
Read More